ႏုိ႔ေၾကြးဆပ္သူ-အာဂလူ(၁၁)

    အျမွဳပ္ပြက္ကေလးျဖစ္ျပီး၊ ၇-ရက္ေလာက္ရင့္မာၾကီးမားျပီးေနာက္၊ နီနီေထြးေထြး၊   အသားတစ္ေလးအျဖစ္

ေရာက္ရွိလာ၏။ နီနီေထြးေထြး အသားတစ္ေပ်ာ့အိအိေလးမွ၊  ၇-ရက္ေလာက္ခန္႔  ၾကီးမားျပီးေနာက္၊   ၾကက္ဥ ကဲ႔သုိ႔ ရွည္လွ်ားလွ်ား ပုံသ႑ာန္ ေပၚထြက္လာကာ၊ မာမာခက္ခက္ အသားကေလးအျဖစ္သုိ႔၊  ေရာက္ရွိလာ၏။  ရက္သတၱေလးပတ္ တလသား အရြယ္ အမိ၀မ္းတြင္းတြင္၊ ကုိယ္၀န္ျဖစ္ေပၚလာျခင္းျဖစ္၏။

    ၾကက္ဥကဲ႔သုိ႔ ရွည္လွ်ားလွ်ား ပုံသ႑ာန္ မာမာခက္ခက္ ၇-ရက္ေလာက္ ၾကီးပြားရေသာအခါ၊ ဦးေခါင္း လက္ ႏွစ္ဖက္ ေျခႏွစ္ဖက္တုိ႔ ျဖစ္ဖုိ႔ရာ အဖုကေလးေတြ ေပၚေပါက္လာ၏။ ဤ ဦးေခါင္း လက္ေျခမ်ားသည္၊ သစ္ပင္၏ အကုိင္းအခက္မ်ား ကဲ႔သုိ႔၊ ခႏၶာကုိယ္၏ အကုိင္းအခက္မ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ခက္မငါးျဖာဟု ေခၚေ၀ၚၾကေလ၏။   ၇-ရက္ၾကာလွ်င္ ဤရင္ေသြး ငယ္သည္၊ ၅-ပါတ္-၃၅-ရက္သားရွိေလျပီ။

     ဤျပခဲ႔ေသာအစဥ္အတုိင္း၊  တေရြ႔ေရြ႔ ၾကီးရင့္လာခဲ႔ရာ၊   ၁၁-ပါတ္ -ရက္အားျဖင့္ ၇၇-ရက္သုိ႔ေရာက္ရွိလာ ေသာအခါ၊မ်က္စိ နား ႏွာေခါင္း လွ်ာ လူ႔ခႏၶာကုိ အဂၤါအစိတ္ပုိင္းေတြ တေျဖးေျဖး ပီပီျပင္ျပင္ ပုံေပၚလာေတာ့၏။ ၁၁-ပါတ္မွ ၄၂-ပါတ္ အတြင္း ရက္အားျဖင့္ ၇၇-ရက္မွ ၂၉၀-ရက္အတြင္း ဦးေခါင္းေရခြံ မာလာေသာအခါ၊ ဆံပင္ မ်ားထြက္ရွိလာ၏။ ၇-လတြင္ဖြား ျမင္ေသာရင္ေသြးငယ္သည္ ႏုနယ္ေသာေၾကာင့္ အသက္အႏၱရာယ္ စုိးရိမ္ရ၏။  ၈-လ၊ ၉-လ ၊၁၀-လ၊ ဖြားျမင္ေသာ၇င္ေသြး ငယ္မ်ား၏ အသက္အႏၱရယ္သည္ ၊မစုိးရိမ္ရေခ်။  မိခင္ရင္တြင္း ရင္ေသြးငယ္ ပဋိသေႏၶ ေနခဲ႔ရပုံကုိ သိေစျခင္းျဖစ္၏။

     ရင္ေသြးငယ္ ကလလေရၾကည္ စတည္ခ်ိန္မွစ၍ မိခင္စားေသာ အစာမွ ၾသဇာပ်ံ႔ႏွံ႔ကာ ရင္ေသြးငယ္ကုိ ၾကီး ထြားဖြံ႔ျဖိဳးေစ၏။ မိခင္၏ ကုိယ္ေငြ႔ျဖင့္လည္း ရင္ေသြးငယ္  ၾကီးပြားျခင္းကုိ အေထာက္အပံ႔ေပး၏။ ၂-ပါတ္ေက်ာ္ လာေသာ ရင္ေသြးငယ္၏၊ ခ်က္ၾကိဳးေပါက္ႏွင့္ မိခင္၏ ၀မ္းေရတုိ႔ ဆက္သြယ္ေလ၏။ ထုိခ်က္ၾကိဳးသည္ ၾကာရုိး ကဲ႔သုိ႔ အေပါက္ အေပါက္ ကေလးေတြရွိ၏။  မိခင္စားေသာအစာမွ  အရသာရည္သည္၊  ထုိခ်က္ၾကိဳးေပါက္တုိ႔မွ ရင္ေသြးငယ္၏၊ ကုိယ္၌ စိမ့္၀င္လွ်က္၊ ၾသဇာပ်ံ႔ႏွံ႔ကာ၊ ရင္ေသြးငယ္ ဖြ႔ံျဖိဳးၾကီးထြားလာရျခင္းျဖစ္၏။

    ေမြးမိခင္သည္၊ မိမိရင္ေသြးငယ္၊ လူ႔ဘ၀ကုိ ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔  ေရာက္ရွိလာေရးအတြက္၊  ကလလ ေရၾကည္ စတည္ခ်ိန္မွစ၍၊ မိခင္စိတ္အျပည့္အ၀ျဖင့္၊ အေနအထုိင္လည္း ဆင္ျခင္ရ၏။ အစားအေသာက္လဲ ခ်င့္ခ်ိန္ျပီးစား ေသာက္ရ၏။ အခ်ဥ္ အစပ္ စားျပန္ရင္လည္း၊ ရင္ေသြးငယ္ ခ်ဥ္စပ္မွာစုိးရိမ္ရ၊ အပူ အေအး စားရင္လဲ၊ ရင္ေသြး ငယ္ ပူေအးမွာ စုိးရိမ္ရနဲ႔၊ ရင္ေသြး အတြက္ မိမိခႏၶာကုိယ္ရဲ႔ ဆႏၵေတြကုိ လွ်စ္လွ်ဴရႈကာ၊ အနစ္နာခံခဲ႔တာလဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ျဖစ္၏။

      ေမြးမိခင္သည္၊ သေႏၶသား ရင္ေသြးငယ္ကုိ၊ ၇-၈-၉ -လတုိင္တုိင္ လြယ္ထားရေသာအခ်ိန္သည္၊ အင္မတန္ ပင္ပန္း ႏြမ္းနယ္ေလ၏။ ၾကာရွည္ထုိင္ရင္လဲအစဥ္မေျပ၊ ၾကာရွည္ရပ္ရင္လဲ အစဥ္မေျပေသာဘ၀ပါ ကုိယ္၀န္ရင့္ လာခ်ိန္တြင္၊ ရင္ေသြးငယ္၏  ရုန္းကန္လႈပ္ရွားမႈကုိလည္း၊  အလူးအလဲခံစားရျပန္၏။  ေမြးဖြားခ်ိန္ နီးလာေလ ေလ၊ မိခင္ခံစားမႈေတြ ျပင္းထန္ လာေလေလျဖစ္၏။

    ေယာက်ၤားေဖာင္စီး မိန္းမမီးေနဟု ဆုိရုိးစကားရွိ၏။ ေယာက်ၤားေတြ ျမစ္ေခ်ာင္းတြင္ ေဖာင္ဖြဲ႔ျပီး သြာလာျခင္း သည္၊ အသက္အႏၱရာယ္မ်ားသလုိ၊ မိန္းမေတြ မီးဖြားျခင္း မီးေနျခင္းသည္၊ အသက္အႏၱရာယ္ႏွင့္၊ အလြန္နီးစပ္ သည္ဟု ဆုိထားျခင္းျဖစ္၏။ မိမိရင္ေသြးေလး လူ႔ေလာကၾကီးထဲကုိ ေခ်ာေခ်ာေမြ႔ေမြ႔ ေကာင္းမြန္စြာ ေရာက္ရွိ လာဖုိ႔ အေမသည္ ေသမင္းႏွင့္ စစ္ခင္းကာေမြးဖြားေပးရ၏။ မိခင္၏အသက္ႏွင့္ ရင္းႏွီးျပီးေမြးဖြားေပးရျခင္းျဖစ္၏။

     မဟာပထ၀ီေျမၾကီးသည္၊ အသက္အေသခံျပီး လူသားတေယာက္ကုိ၊ ေမြးဖြားေပးမည္မဟုတ္၊ အေမသည္ သာ ရင္ေသြးအတြက္ အသက္စြန္၀န္႔သူျဖစ္၏။ အေမသည္သာ ရင္ေသြးအတြက္ ေသရဲသူျဖစ္၏။  မဟာပထ၀ီ ေျမၾကီးႏွင့္ အေမ႔ေမတၱာ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္မယ္ဆုိလွ်င္   မဟာပထ၀ီေျမၾကီးသည္  အလုိလုိ သိမ္ငယ္သြားကာ    လက္သဲခြန္ေလာက္သာ က်န္ေတာ့သည္ဟု ဆုိထားျခင္းျဖစ္၏။

 

Type your summary here. Type the rest of your post here.